( 1 ) شده است و هم براى ما گروه دينداران در كتاب‌هاى خودمان . امام ( ع ) - خدا را چند نام است كه رد ندارد ( يعنى دعا به آنها حتماً اجابت مىشود ) . راهب - نامهاى خدا بسيار است ولى آنچه كه حتمى است و ردّ ندارد هفت است . امام ( ع ) - به من خبر ده از آنچه كه از آنها ياد دارى . راهب - نه ، به خدائى كه تورات را بر موسى نازل كرده و عيسى را عبرت جهانيان نموده و وسيلهء آزمايش و شكر و قدردانى خردمندان ساخته ، و محمد ( ص ) را بركت و رحمت مقرر كرده ، و على ( ع ) را عبرت و بينائى ، و اوصياء را از نسل او و نسل محمد ( ص ) معين نموده است كه من هيچ كدام را نمىدانم ، و اگر مىدانستم در بارهء آن به سخن شما نياز نداشتم و نزد شما نمىآمدم و از شما پرسشى نمىكردم . امام ( ع ) - اكنون برگرد به داستان آن مرد هندى . راهب - من اين نامها را شنيده بودم ولى نمىدانستم سِرّ آنها چيست ؟ و شرح آنها كدام است و نمىدانستم خود آنها چه هستند ؟ و چگونه‌اند ؟ و اطلاعى به وضع خواندن آنها نداشتم و رفتم تا رسيدم به سبذان هند و از آن مرد پرسش كردم ، به من گفتند : او در كوه ، ديرى ساخته و در آن جا گرفته و از آن دير بيرون نيايد و ديده نشود مگر سالى دو بار ، و هنديها معتقد بودند كه خدا براى او در ديرش چشمه‌اى گشوده و بىزارع براى او زراعتى مىشود و بىتخم افشانى محصول برداشت مىكند ، من پشت در دير او رفتم و سه روز در آنجا ماندم ، نه در را زدم و نه به آن تكانى دادم و چون روز چهارم شد از لطف خدا در باز شد ، گاوى كه بار هيزم بر او